Pissebed (Isopoda)

In een droge omgeving (bv. binnenshuis) stikt hij. Ze hebben ook nog 2 vochtgevoelige antennes en gaan het liefst op een kluitje bij elkaar zitten om zo min mogelijk te verdampen.

Loslopende pissebedden gaan af op de geur van zo'n kolonie. Maar hun ontwikkeling als landdier gaat nog steeds door zodat ze ooit waarschijnlijk in staat zullen zijn op drogere plaatsen te leven.

Wie in de tuin een tegel licht en daar een groot aantal pissebedden ziet krioelen, realiseert zich misschien niet, dat het vertegenwoordigers zijn van een diergroep die al ruim 200 miljoen jaar de aarde bevolkt.

De landpissebedden behoren tot de weinige schaaldieren die zich succesvol buiten het watermilieu hebben gevestigd. Het zijn afvaleters, planteneters, vleeseters of ze leven als parasiet op vissen of kreeftachtigen.

De waterpissebedden vormen kortom een zeer gevarieerde en interessante diergroep.
Als je dus in huis een pissebed tegenkomt, wees dan vriendelijk voor hem of haar en zet het dier buiten onder de planten of strooisel of composthoop. Hij (of zij) zal je dankbaar zijn en al je planten afval helpen verteren.

Wormen, pissebedden en andere kriebelbeestjes worden door de mens vaak als lastig ervaren, maar voor de natuur zijn ze uiterst nuttig.

Ze vervullen in het ecosysteem de rol van opruimers en afbrekers. Met hun activiteiten zorgen ze ervoor dat dood materiaal wordt omgezet in mineralen en zo beschikbaar komt als nieuwe voedingsstoffen voor planten.

Pissebedden zijn kreeftachtigen. Oorspronkelijk zijn het dus zeedieren.
Ze leggen eitjes in een broedbuidel onder het lichaam, die gevuld is met een vloeistof die qua

samenstelling ongeveer hetzelfde is als zeewater. Ze dragen als het ware een zeeaquariumpje onder het lichaam mee. Hierin vindt de gehele larvale ontwikkeling plaats. Wanneer de pissebedjes volgroeid zijn, en de vloeistof is opgebruikt, dan gaat de broedbuidel open en kunnen de jonge pissebedjes weglopen.
Wanneer er gevaar dreigt krullen ze zich op in een rolletje (zie foto hierboven).

Vanwaar de naam pissebed?
Pissebedden zouden een afweerstof hebben, die voor ons urineafdrijvend werkt en in vroeger tijden, toen men nog niet zulke luxe bedden had, zaten er misschien wel pissebedden in of onder bed. vroeger droegen sommige mensen een buideltje met pissebedden aan een touwtje om hun nek.

Als ze maagkrampen kregen, slikten ze gauw een pissebed en de pijn verdween. Biologen menen dat dit zo gek niet was, in het pantser van de pissebedden zit een kalkverbinding die opspelend maagzuur zou neutraliseren. Pissebedden zijn giftig noch gevaarlijk.

Pissebedden behoren tot de geleedpotigen. Het zijn geen insecten, maar kreeftachtigen. Ze hebben een afgeplat lichaam, het kopschild ontbreekt. De vrouwtjes hebben een broedbuidel, die gevormd wordt door plaatvormige uitsteeksels aan de basis van de poten.

De op het land levende pissebedden hebben nog altijd een soort kieuwen, die vochtig gehouden moeten worden. Het laagje vocht dat er altijd overheen moet liggen is noodzakelijk om de uitwisseling van zuurstof in het bloed op gang te houden.