Paardebloem

Andere benamingen: pissebloem, beddepissers, zeekbloem, beddezekers, pisseplaten, saladebloem, meerssalade, ganzetong, hondsbloem, fleurisbloem, kettingbloem, konijnbloem, melkdistel

Herkenning:
Typisch bladrozet. Blad meestal variabel, naar de top het
breedst.
Rijk aan vormen. Groot geel bloemhoofdje op lange,
ongebladerde, holle bloemstengel. De bloemstengel is
bladerloos en onvertakt.

Hoogte:
10 tot 50 cm hoog.

Bloeitijd:
Bloeit vanaf april-mei en soms ook weer in augustus
tot de herfst.

Bodem:
Komt in bijna alle grasland voor. Verkiest voldoende
bemeste frisse gronden, ofschoon ze op alle
grondsoorten groeit.
Is kalkminnend, minder vaak in zure gronden.

Wortel:
krachtige pinwortel die wel 30 cm lang kan worden.

Vermeerdering:
Is overblijvend, vermenigvuldigt zich toch vooral door
zaden die in mei-juni dankzij het zaadpluis met de
wind over grote afstanden verplaatst worden.
Ook uit deeltjes van de pinwortel kunnen nieuwe plantjes ontspruiten.
Kiemt in herfst en voorjaar.

Bestrijding:
Vroeg maaien voorkomt zaadverspreiding.
Vroeg begrazen, echter niet te kort, of niet te frekwent, namaaien
van de onbegraasde resten om zaadvorming te beletten.

Bijzonderheden:
Bevat urinedrijvende bitterstof (taraxine) in bloemstelen en wortels,
is geneeskrachtig.
Haar platliggende bladeren beschermen haar enigszins tegen
overdreven begrazing.
Is door het vee gelust, maar is waterrijk en weinig produktief.