Honingbij

Het stuifmeel gebruiken ze om de larfjes te voeren, dit is rijk aan eiwitten die voor de lichaamsbouw nodig zijn. Het stuifmeel noemen we ook wel het bijenbrood. De jonge larfjes worden gevoerd met stuifmeel - het zogenaamde bijenbrood - totdat deze volgroeid zijn en zich gaan inspinnen. Na twee weken komen de jonge bijen uit hun coconnetjes gekropen en beginnen aan hun eerste taken. De imker houdt zijn bijen in kasten. In deze kasten hangen houten raampjes waarin de bijen zelf hun raten van was bouwen. Hiervoor hebben de werksters wasklieren aan de buikzijde. Met hun kaken kneden zij deze was tot zeshoekige cellen en zo vormen zich de raten. In deze zeshoekige cellen worden de eitjes gelegd en wordt de honing en het stuifmeel opgeslagen.

De natuurlijke vermenigvuldiging bij honingbijen is het opsplitsen van een groot volk in twee of meerdere kleine volkjes. Dit noemen we zwermen. Voordat een bijenvolk gaat zwermen worden er eerst nieuwe koninginnen en mannetjes gemaakt. Omdat een koninginnelarfje heel groot wordt, past zij niet in een zeshoekig celletje.

Een bijenvolk bestaat uit één koningin, die kam tot 2000 eieren per dag leggen. Er zijn tientallen mannetjes die we darren noemen, en de werksters zijn onvruchtbare vrouwtjes die met tienduizenden aanwezig zijn. Alle bijen zijn afhankelijk van elkaar. De werksters verzorgen en voeren de koningin, ze verzorgen de larven die uit de eitjes komen, dit doen ze door de larfjes eten te geven  en ze te verwarmen.

Daarom maken de bijen speciale cellen hiervoor. Deze cellen noemen wij moerdoppen. De imker kan aan deze moerdoppen zien dat het volk binnenkort gaat zwermen. De oude ervaren koningin verlaat dan met de helft van de bijen de kast. Op een geschikte plaats beginnen de werkbijen met het bouwen van raten en de koningin met eitjes leggen. In de oude kast komt een koninginnetje uit een moerdop gekropen. Dit koninginnetje gaat enkele dagen later naar buiten om met een aantal mannetjes te paren. Hierna start zij met het leggen van eitjes en is de toekomst voor de overgebleven bijen weer verzekerd.

Honingbijen leven in volken en hebben elk hun taken. Ze houden geen winterslaap. Ze leggen een wintervoorraad aan om zo te eten te hebben tijdens  de koude dagen. Hun wintervoorraad wordt tijdens de zomer aangelegd, die wordt van nectar gemaakt. Nectar is een suikerhoudende vloeistof die door bloemen afgegeven wordt als zij bloeien om insecten voor hun bestuiving te lokken.

Wordt van een bijenvolk de honing afgenomen dan gaan de bijen dus in de winter dood omdat zij niets te eten hebben. Om dit te voorkomen krijgen de bijen vlak voor de winter van de bijenhouder suikerwater gevoerd.

De bijen die jij buiten ziet, zijn de werksters, zij nemen de nectar uit de bloemen en nemen het stuifmeel mee. Het stuifmeel wordt door de werksters aan de achterpoten meegenomen. Hiervoor hebben zij een korfje aan de achterpoten, dit is een groepje korte stijve haartjes waar het stuifmeel in een bolletje aan vast gemaakt wordt.